Dat SHO meeleeft met de patiënt vertaalt zich bijvoorbeeld in het feit dat we ook aan onze kleine patientjes denken. Niet alleen voor het kind, maar ook voor de ouder(s) kan bloedafname een spannende ervaring zijn. 

Veiligheid kent geen tijd
De medewerkers van SHO nemen voor u en uw kind, de tijd om deze ervaring zo goed mogelijk te laten verlopen. De kinderen worden in een vrolijke kinderkamer ontvangen. Met aandacht en geduld wordt uw kind al spelend begeleid naar het spannende moment: de prik. Uiteraard wordt uw kind geprikt door geduldige medewerkers, die veel ervaring hebben met kinderen. Ieder kind krijgt na afloop een kleurplaat en een dapperheiddiploma van SHOzi Ezel. Ook mag ook elk kind een leuk speelgoedje uitzoeken. Voor de ouders/verzorgers staat er koffie (of thee) klaar. 

Op zes hoofdlocaties heeft SHO een speciale kinderkamer "Kindje Prik" ingericht. In 2011 zullen er, naast de bestaande locaties, nieuwe "kinderkamers" op verschillende locaties worden geopend.

Heeft u vragen over onze kinderprikdienst of wilt u een afspraak maken? Neemt u dan contact op met het afsprakenbureau van SHO. Heeft u al een afspraak en wilt u weten hoe u uw kind het beste kunt voorbereiden op het prikken? Klikt u dan hier voor informatie.

SHOzi ezel
Er was eens een kleine ezel, SHOzi. De kleine ezel werd vaak uitgelachen door zijn vriendjes op de boerderij. SHOzi had namelijk een gekke staart die niet aan zijn ezelbips vast bleef zitten. Hij had al op veel manieren geprobeerd om zijn staart vast te krijgen: met plakband, met lijm en met stickertjes, maar niets hielp!

Op een dag kwam er een klein meisje op bezoek bij SHOzi. Het was zijn vriendinnetje Anne. SHOzi had Anne al een tijdje niet gezien. Anne vertelde de ezel dat ze ziek was geweest. Ze vertelde dat ze naar de dokter was geweest. De dokter had aan Anne haar gezicht niet gezien wat haar ziek maakte. "Vraag maar of de prikverpleegster een prikje van jouw bloed wil maken" zei de dokter "dan kan ik zien wat jou ziek maakt". En dat had Anna gedaan. Samen met haar opa was ze naar een prikpost gegaan. "Weet je wat dat is, een prikpost"? vroeg Anne aan SHOzi. SHOzi schudde nee. "Zo noemen grote mensen een plaats waar prikverpleegsters een prik in je arm maken, en ik was best wel een beetje bang" zei Anne terwijl ze SHOzi aankeek. "Ja, dat zou ik ook zijn, wat gebeurde er toen?" vroeg SHOzi. "Nou, zei Anne "ik had nog nooit een prik gehad maar de prikverpleegster was heel lief. Ik mocht spelen en kreeg een leuke kleurplaat. Daarna mocht ik bij mijn opa op schoot zitten en kreeg ik een prik. De prik deed eigenlijk niet zo heel erg pijn, ik schrok er alleen een beetje van. Met de prik heeft de prikverpleegster een beetje bloed uit mijn arm gehaald en dat ging naar een laboratorium. En ik kreeg een diploma omdat ik zo dapper was, wil je hem zien"? "Nou en of" zei SHOzi "hij is mooi zeg"! "Ik mag hem van mijn mama in mijn kamer hangen" zei Anne trots. "Ben je beter geworden door de prik" vroeg SHOzi aan Anne. Anne knikte: "ja, want toen de dokter de uitslag kreeg van mijn prik wist hij meteen welke pilletjes ik nodig had". "Fijn" zei SHOzi, "wat een spannend verhaal". "Ja" knikte Anne. "Weet je wat SHOzi? Zullen wij ook samen naar de prikpost gaan? Als de prikverpleegster jouw staart vastprikt dan ben je voortaan ook nooit meer jouw staart kwijt. Een prik helpt soms echt, kijk maar naar mij: ik ben weer helemaal beter"! SHOzi dacht even diep na ... dat was nog eens goed idee!

Zo gebeurde het dat SHOzi dezelfde dag op de prikpost zijn staart opgeprikt kreeg. En wat denk je? SHOzi is zijn staart daarna nooit meer kwijtgeraakt en ... hij werd nooit meer uitgelachen!
 

Klik hier om de kleurplaat (PDF) van SHOzi te downloaden!